دعاى آن حضرت در سجده 391 . مجلسى در بحار الانوار با ذكر سند از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله چون پيشانىاش را براى سجده بر زمين مىنهاد ، مىگفت : « خدايا ، آمرزش تو از گناهان من واسع‌تر ، و رحمت تو نزد من از كردارم اميد بخش‌تر است . پس گناهانم را بيامرز ، اى زنده‌اى كه مرگ به او [ ذات ] راه ندارد » . « 1 » دعاى آن حضرت هنگام فراغت از نماز 392 . در جعفريات از على عليه السلام روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله وقتى اراده مىكرد كه از نماز انصراف پيدا كند ، با كف دست راست پيشانىاش را مسح مىكرد ، سپس مىگفت : « خدايا ، تمام ستايش‌ها مخصوص توست . معبودى جز تو - كه داناى به پنهان و آشكارى - نيست . خدايا ، غم و اندوه و فتنه‌هاى پيدا و نهان را از ما بر طرف ساز » . بعد مىفرمود : هر كس از امت من اين عمل را به جا آورد ، خداوند - عز و جل - آنچه را بخواهد ، به او عطا مىكند » . « 2 » سيد بن طاووس در فلاح السائل قريب به همين معنا را از كتاب مسمع كردين روايت كرده است . دعاى آن حضرت پس از هر نماز 393 . در كتاب كنز ، كراجكى از « انس بن مالك » روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از هر نماز مىگفت : « خدايا ، از دانشى كه سودى نبخشد و دلى كه خاشع نباشد و جانى

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 218 و المستدرك ، ج 1 ، ص 355 ( 2 ) . جعفريات ، ص 40 ؛ المستدرك ، ج 1 ، ص 355 و فلاح السائل ، ص 187